NAJLEPSZY Z NAJLEPSZYCH
Su-27 jest rosyjskim samolotem myśliwskim przystosowanym do przechwytywania
nisko przelatujących samolotów w ramach obrony przeciwlotniczej. Może być również
używany w charakterze myśliwca osłony lub jako samolot myśliwsko-bombowy. Prace
nad nim rozpoczęto w roku 1969, a pierwszy z serii prototypów T-10 oblatano 20 maja
1977. Jednak dopiero gruntownie zmienione prototypy T-10S, z których pierwszy
oblatano 20 kwietnia 1981, stały się wzorcem do produkcji seryjnej. Ogółem do prób
zbudowano 14 prototypów, a dla intensyfikacji prób użyto pierwszych maszyn
seryjnych. W produkcji seryjnej znajduje się od 1982. Od roku 1992 samoloty z
rodziny Su-27 są oferowane także na eksport.
Su-27 jest pierwszym rosyjskim samolotem bojowym z elektronicznym układem
sztucznej stateczności i sterowania. Konstrukcja ta stanowi podstawę dla całej
generacji nowych rosyjskich myśliwców. Su-27 jest samolotem wysoce manewrowym.
Przy niepełnym zbiorniku paliwa (5.300 kg) osiąga przeciążenie +9G. Samoloty z
rodziny Su-27 to obecnie maszyny numer jeden rosyjskiego lotnictwa wojskowego.
Aktualnie na wyposażeniu wojsk lotniczych Rosji znajduje się ponad 550 samolotów
tego typu.
W trakcie rozwoju samolotu powstały jego liczne wersje i modyfikacje. Oto niektóre
z nich: Su-27S - podstawowa odmiana seryjna (oznaczenie eksportowe Su-27SK),
Su-27UB - dwumiejscowa wersja szkolno-bojowa z zachowanym systemem uzbrojenia
(oznaczenie eksportowe Su-27UBK), Su-30 - dwumiejscowy przechwytujący samolot
myśliwski wyposażony w aparaturę automatycznego wskazywania celów i kierowania
działaniami innych myśliwców przechwytujących, Su-30M - dwumiejscowy frontowy
samolot myśliwski powstały na bazie Su-27UB, oblatany w 1993, przystosowany do
przenoszenia na 12 węzłach nowych kierowanych pocisków rakietowych (R-77, H-29,
H-25MP, H-59) oraz bomb (KAB 500 i KAB 1500), Su-27SM - modyfikacja Su-27S z
systemem kierowania ogniem i uzbrojeniem Su-30M (oznaczenie eksportowe
Su-27SMK), Su-27K (Su-33) - wielozadaniowy samolot myśliwski przeznaczony do
stacjonowania na lotniskowcach o wzmocnionej konstrukcji oraz z dodatkowym
przednim usterzeniem poziomym i składanym płatem, Su-27M (Su-35, Su-37) -
zmodernizowana wersja Su-27S z dodatkowym przednim usterzeniem poziomym i
powiększonym usterzeniem pionowym, Su-30MK - dwumiejscowy samolot myśliwski
w planowanej wersji eksportowej z dodatkowym przednim usterzeniem poziomym,
powiększoną powierzchnią steru kierunku i innymi drobnymi zmianami, Su-30MKI -
wersja rozwojowa Su-30MK, będąca jednocześnie doskonałym myśliwcem i samolotem
uderzeniowym klasy F-15E, przeznaczona dla wojsk Indii, wyposażona dodatkowo w
silniki z ruchomymi dyszami, Su-30KI - jednomiejscowy samolot myśliwski
przeznaczony dla Indonezji, Su-30MKK - wersja przeznaczona dla Chin, oblatana 9
marca 1999, ze wzmocnioną konstrukcją skrzydeł i podwozia, które otrzymało goleń
przednią ze zdwojonymi kołami oraz unowoczesnioną awioniką.
Rosjanie zbudowali również specjalną wersję Su-27 oznaczoną symbolem P-42, której
zadaniem było pobicie rekordów czasu wznoszenia ustanowionych wcześniej przez
F-15 Eagle. 15 listopada 1986 pilot Wiktor Pugaczow osiągnął światowy rekord
wznoszenia na wysokość 3.000 m osiągnięte w 25,373 s. Kolejne rekordy ustanowił
Nikołaj Sadownikow w marcu 1987. Były to m.in.: 9.000 m w 44,176 s., 12.000 m w
55,542 s. Ostatecznie na P-42 pobito 27 rekordów.
